Uczymy się razem obsługi żurawi i historii techniki
Jesteśmy wolontariackim gronem inżynierów, ślusarzy i historyków techniki z Lublina. Prowadzimy bezpłatne warsztaty żurawiowe, doradzamy małym pracowniom i piszemy o dawnych fabrykach oraz kulturze remontu.
CoPrzegląd i konserwacja żurawiaKiedyW wybrane sobotyGdzieW pracowni w LublinieKosztBezpłatnie
Działamy jako wolontariusze, bez opłat i składekWszystko bezpłatnieWszystko bezpłatnie
Czym się zajmujemy
Jesteśmy wolontariackim gronem inżynierów, ślusarzy i historyków techniki z Lublina. Prowadzimy bezpłatne warsztaty z obsługi i konserwacji warsztatowych żurawi, doradzamy małym pracowniom w bezpiecznym podnoszeniu ładunków i piszemy teksty o dawnych fabrykach oraz dzisiejszej kulturze remontu.
Zima w nieogrzewanej hali daje się we znaki każdemu żurawiowi: gęstnieje olej, wilgoć osiada na tłoczyskach, a śruba trapezowa zbiera kurz i opiłki. Po kilku miesiącach bez ruchu nie wystarczy przetrzeć szyny i podnieść ładunku. W tym poradniku pokazujemy, jak zrobić przegląd po sezonie chłodów: od oględzin podstawy, przez hydraulikę i śrubę trapezową, po próbę z obciążeniem. Tekst jest dla osób, które prowadzą małą pracownię i same dbają o sprzęt. Po lekturze będziecie wiedzieli, co sprawdzić sami, a kiedy wezwać fachowca. Jeśli dopiero zaczynacie przygodę z żurawiami, zajrzyjcie też do warsztatu dla początkujących.
W małych pracowniach ślusarskich i modelarskich coraz częściej korzysta się z żurawi warsztatowych z wysuwanym ramieniem. Na warsztatach często pytacie nas, czy lepiej wybrać wysuw na śrubie trapezowej, czy na siłowniku hydraulicznym. Odpowiedź nie jest jednoznaczna, bo oba rozwiązania mają swoje miejsce. W tym tekście wyjaśniamy, jak działa każde z nich, gdzie sprawdza się lepiej i na co uważać przy codziennej pracy. Podpowiadamy też, jak przygotować stanowisko, aby wysuw nie stał się źródłem problemów. Więcej o bezpiecznym podnoszeniu przeczytacie w naszym poradniku o doborze przeciwwagi.
W małej pracowni każde podniesienie ładunku wymaga chwili namysłu. Żuraw warsztatowy, nawet solidny, ma swoje granice. W tym tekście pokazujemy, jak obliczyć potrzebną przeciwwagę, jak sprawdzić, czy posadzka ją wytrzyma, i jak ustawić urządzenie przy wąskim przejściu. To poradnik dla osób, które na co dzień pracują z żurawiem ręcznym lub hydraulicznym i chcą robić to bezpiecznie. Nie zastąpi instrukcji producenta ani szkolenia, ale porządkuje podstawowe nawyki. Więcej o codziennej pracy z żurawiem piszemy w artykule Warsztat żurawiowy dla początkujących.
W małych pracowniach formy wtryskarek ważą od kilkudziesięciu do kilkuset kilogramów, a miejsce wokół maszyny bywa szczelnie wypełnione przewodami, wózkami i skrzynkami z narzędziami. W takich warunkach każdy ruch żurawia trzeba zaplanować, zanim ktokolwiek dotknie korby. Ten poradnik jest dla osób, które pierwszy raz stają przed takim zadaniem albo chcą uporządkować rutynę w swojej hali. Po lekturze będziesz umieć ocenić, czy dasz radę obrócić wysięgnik, jak ustawić żuraw z kontrą i w jakiej kolejności wykonać wysuw oraz opuszczenie formy. Zaczynamy od pomiaru, nie od podnoszenia. Więcej o naszym podejściu znajdziesz w tekście jak doradzamy małym pracowniom.
W czytelni archiwum przy ulicy, której nazwy nie będę tu podawać, przyszło mi przeglądać księgi zamówień jednej z lubelskich odlewni. Kartki były sztywne od wilgoci, a wpisy prowadzono dwa razy: najpierw ołówkiem, potem atramentem. Między pozycjami na pługi i młocarnie trafiłam na wzmiankę o naprawie koła pasowego w warsztacie, który znamy dziś tylko z fotografii. To właśnie przy takich zapiskach najlepiej widać, jak w mieście rodził się przemysł metalowy pracujący dla wsi. Poniżej szkicuję, co z tej historii wynika dla nas, którzy dziś uczą się podnosić ładunki bezpiecznie i czytać stare plany zakładów.
Lublin lat czterdziestych to miasto, w którym fabryczne hale stały obok wypalonych kamienic, a na podwórkach piętrzyły się resztki maszyn. Dla ludzi z metalowym fachem wojna nie była tylko stratą miejsc pracy, lecz także początkiem nowego porządku: inne zakłady, inne zadania, inne sposoby podnoszenia ciężarów. W tym tekście przyglądamy się, co dokładnie zmieniło się w lubelskim przemyśle metalowym po 1944 roku i dlaczego warto dziś czytać stare plany oraz zdjęcia z tamtego okresu. Piszemy to z perspektywy naszych kwerend i rozmów z pracowniami, które nadal korzystają z przedwojennych rozwiązań. Warto zacząć od żurawi z przeciwwagą, bo to jeden z…
W małych pracowniach w Lublinie i okolicach remontuje się rzeczy, które w innych miejscach dawno trafiłyby na złom. Stary żuraw warsztatowy, tokarka z lat sześćdziesiątych, wiertarka stołowa po dziadku – dla wielu to nie złom, ale sprzęt, który zna się na wylot. Kultura remontu nie jest sentymentem do przeszłości. To codzienna praktyka: oglądanie zużycia, słuchanie pracy maszyny, dobieranie części i decyzja, co naprawdę warto wymienić. W tym tekście przyglądamy się, jak wygląda taka praca i czego uczy. Więcej o losach takich miejsc piszemy w artykule Co zostaje po zamkniętym zakładzie.
Od lutego do maja odwiedziliśmy siedem pracowni na Lubelszczyźnie: dwie ślusarskie, dwie remontowe, jedną zajmującą się maszynami rolniczymi i dwie mniejsze, które utrzymują stare żurawie warsztatowe. Chcieliśmy zobaczyć, co zostaje po zakładach, które zniknęły z mapy miasta: nie tylko maszyny, ale też narzędzia, dokumentacja i zwyczaje przekazywane między kolejnymi pokoleniami fachowców. Plan był skromny: cztery wizyty po dwie godziny, notatki i zdjęcia. Rzeczywistość okazała się inna: rozmowy trwały dłużej, a segregatory i skrzynki z narzędziami okazały się ważniejsze niż niejeden zachowanyzym. O tym, jak podchodzimy do kultury remontu, pisaliśmy już wcześniej, ale dopiero w pracowniach widać, jak wygląda to…
W sobotę 12 października w naszej pracowni przy ulicy Warsztatowej odbył się pierwszy warsztat żurawiowy dla początkujących. Zjawiło się osiem osób: dwie studentki politechniki, trzech pracowników małych firm ślusarskich i trzy osoby, które chcą zacząć przygodę z dźwigami. Zaczęliśmy od krótkiego wprowadzenia teoretycznego, potem przeszliśmy do praktyki przy żurawiu warsztatowym z wysięgnikiem regulowanym. Uczyliśmy się sprawdzać stan liny, dobierać zawiesia i bezpiecznie podnosić ładunek. Najwięcej emocji wzbudziło ćwiczenie z przeciwwagą, które pokazało, jak łatwo przecenić możliwości sprzętu. O tym, jak podchodzimy do doradztwa, piszemy w artykule Jak doradzamy małym pracowniom.
W naszej pracy doradczej często słyszymy pytanie: jak podnieść coś ciężkiego w ciasnym pomieszczeniu, nie mając profesjonalnego sprzętu. Ślusarze, mechanicy i pracownicy małych warsztatów dzwonią do nas, gdy chcą zamontować żuraw warsztatowy albo przenieść formę wtryskarki. Tomasz Lis, który od kilku lat zajmuje się u nas doradztwem ds. podnoszenia, opowiada, jak wyglądają takie rozmowy i wizyty. Mówi też, kiedy stanowczo odradza podnoszenie ładunku. Więcej o naszych doświadczeniach z warsztatów znajdziesz w tekście Warsztat żurawiowy dla początkujących: przebieg i wnioski.